Zaterdag 30 oktober stond HHV 1 voor de 2e keer in de competitie tegen Sparta 1. Wij zagen dit als een revanche op vorige wedstrijd tegen Sparta die we jammer genoeg met 22-14 verloren hadden.
Met goede hoop gingen we dus deze thuiswedstrijd in. In de eerste aanval startten Ruben Biemolt, Corneel Kikkert, Estelle Boes en Janique Zomer. In de aanval merkten we dat onze tegenstanders van Sparta goede druk gaven, wat leidde tot een onderschepping en het eerste tegendoelpunt om de oren. Gelukkig wist HHV direct terug te komen door een doelpunt te scoren. Het beginnende verdedigingsvak wat bestond uit Jarno Hein, Stef Zwartscholten, Birgit Strijker en Laura Doldersum mocht het nu gaan proberen in de aanval. En dat lukte ze, we kwamen voor op 2-1. De eerste 10 minuten van de wedstrijd liepen we gelijk op. Maar langzaam begon Sparta uit te lopen op de doelpunten en had HHV moeite om bij te blijven met scoren. Na 20 minuten stond Sparta voor met 4-8. Ze gaven ontzettend veel druk wat terug te zien was in meerdere schoten die geblokt werden. Daarnaast waren de schoten vaak net te kort waardoor de bal weer onderschept werd. Het lukte Sparta wel om te scoren en de ballen vielen er bij ons met moeite in.
Een voordeel voor ons was het veld, Sparta is namelijk gewend om op kunstgras te spelen. De kwaliteit van het veld viel echter behoorlijk tegen. Door het natte gras en de modder was het erg zwaar om te versnellen. Rick had ons meegegeven om veel te blijven bewegen, de tegenstanders moesten toch wel volgen. Maar volgens ons mistten we behoorlijk wat pit tijdens deze wedstrijd, er werd met te weinig overtuiging geschoten waardoor de ballen niet in de korf vielen. Dit gebeurde jammer genoeg wel aan de overkant bij Sparta wat zorgde voor veel frustratie. Ook de passing kon beter, veel ballen kwamen net niet goed aan waardoor ‘aannemen voor het schot’ lastig was.
 
Zo ging HHV de rust in met een verschil van 3 doelpunten, het stond 6-9. In de rust gaf Rick ons mee dat we vol moesten houden. Het verschil was nog niet dramatisch. “Deze wedstrijd is geen kleine sok die je moet breien maar een lange sjaal.” Dit was de quote die Rick ons meegaf in de rust, hiermee bedoelde hij dat we echt moesten volhouden en ons best moesten doen in de tweede helft om hier nog een eventuele winst of gelijkspel uit te kunnen halen.
 
De tweede helft begon met een doelpunt van HHV, het stond nu 7-9 en dit gaf al meer hoop! We kamen dichterbij. Met dat volhouden in ons hoofd gingen we moedig verder. Na een doelpunt van Sparta lukte het ons ook weer om te scoren wat ervoor zorgde dat de stand 8-10 was. Langzaam wist Sparta uit te lopen en zag Rick in dat er meer pit in de wedstrijd moest. In de 13e minuut van de tweede helft wisselde hij daarom Anouk Koopman voor Estelle Boes en vlak daarna Sem Dekker voor Stef Zwartscholten. Rick hoopte dat dit voor wat meer snelheid in het spel zou zorgen want niets van de wedstrijd was nog weggegeven. Al gauw zette Sparta 5 verse spelers in, 10 minuten voor het einde van de wedstrijd. Estelle Boes werd gewisseld voor Birgit Strijker zodat zij daarna door kon in het andere vak voor Janique Zomer. De scores tijdens de tweede helft bleven hetzelfde. Jammer genoeg lukte het HHV niet meer om bij te komen. 5 minuten voor het einde van de wedstrijd kreeg Sem Dekker last van zijn hamstring wat hem hinderde verder te spelen. Stef Zwartscholten werd weer ingebracht in het spel. Rond Kwart voor 5 floot scheidsrechter E. Bos de wedstrijd af met een eindstand van 10-18. 8 doelpunten verschil, wat terug te zien is in de eindstand van de vorige wedstrijd tegen Sparta. Ze waren echt beter! Verschillende spelers zijn tijdens deze wedstrijd uitgegleden door de kwaliteit van het veld, maar deze wedstrijd was een echte uitglijder voor het eerste van HHV.
 
Veel tijd om te balen hadden we niet want ’s avonds stond het Soepfeest en de ontblauwing van de nieuwe selectieleden op de planning! Verschillende vrijwilligers hadden pannen met soep gemaakt waar iedereen van kon genieten met dit koude weer. De nieuwe selectieleden van de afgelopen twee jaar stonden klaar om vies en nat te worden. Elkaar bekogelen met chocozoenen en snoephappen in yoghurt was toch iets minder lekker dan we dachten. Maar ach, je was toch al vies. Door de lossing ingegooid te worden werd ervoor gezorgd dat andere mensen niet graag bij ons in de buurt kwamen. De geur van azijn, karnemelk, yoghurt en ei was nou niet het lekkerste.
 
Na het nemen van een lekkere douche kon het feest beginnen! Een lekker soepje met een stokbroodje erbij, gesponsord door marktbakker Doldersum was een heerlijke bodem voor de drankjes die volgden. Dj Daan was vanavond van de partij met zijn muziek en lichtinstallatie. Dit zorgde voor een gezellige sfeer!
 
Al met al hebben we een pittige laatste veldwedstrijd gehad en daarop volgde een super gezellig feestje!
Op naar de zaal!